PRITJA, poezi

PetritQejvani

Po pres pas derës trokitjen e saj

Pa frymë

Si gjahtari i mirë shfaqjen e bishës së adhuruar.

Qetësi, bota s’pipëtin

Gjaku im me ulërimë të mbytur zgjeron damarët

Ndërsa unë bëj gati

Në një alarm absolut

Veglat e shpirtit dhe ato të tjerat…

Për të ekzekutuar prenë e bukur

Që do të më gjakosë

Gjakun dhe buzët

Dhe do më shkulë zemrën…

Për ta vendosur sërish

Në përfundim të furtunës së gjakut

Ashtu si pas një stuhie të vërtetë,

Kur vërshimet tërhiqen të shkrehura

Dhe gjuhët e ujit lëpijnë ëmbël truallin

Duke zbuluar përmasat gjigande të betejës…

Petrit Qejvani,maj 2010