KU VETE KËSHTU, POEZI

Andi Meçaj

Ku vete kështu,

mes ngatërresash kaq e sigurtë

dhe ikën, ikën si ditë nga kafazi i natës,

për të hedhur vellon në krahët e virgjërisë sonë,

duke pirë qiellin në kupë çaji,

rrugicën tonë në çantën e tualetit e fut,

pasqyrë të vogël, e vogël por e lumtur për ne,

për grimcat e rërës që rrëshqasin duarve

si kujtimet,

gjurmët e limonave mbinë të kaltër,

karafili dhe shega mbi buzët e tua puthen.

Ti erë, ku vete kështu?!

Next Post

Romancë

Sht Qer 9 , 2012
Jam kthyer përsëri, përsëri nuk dihet se ku shkova, një tjetër që rrobat dhe hapat e mia kishte veshur, si zakonisht në ora tetë mbërriti. Të hapur e gjeti derën, zemrën e gruas si zakonisht të mbyllur. Të parën shqelmoi veten, pastaj muret, dritaret nga frika shkundën xhamat dhe shkoi […]
Andi Meçaj

Mund t'ju duken interesant edhe artikujt