MË MUNGON TI

PetritQejvani

Ti je mungesa ime më e madhe

Që u jep frymën dhe fytyrën ditëve të mia

Jam katër stinë larg teje

Dhe kambana e kujtimeve

Godet trishtueshëm mbi gjuhëzën memece

Që lëshon tinguj të përvajshëm

Në këtë stinë të vërshimeve të ujta të kujtesës

Si të të arrij

Që të gjej veten?

 

Më duhet të bëhem lumë dalur shtratit

Që të prek bregun tjetër

Ku je ti

E shndrruar në mjegull.