Këpucët veshën këmbët e zeza të Mohamedit, njërin sy e ka të lagur, njërën mëngë të ngrënë, hunda i ka ngrirë, e heq, e fut në xhep, hunda fillon të këndojë një melodi kurvash, Mohamedi dëgjon megjithëse pa vesh. Rruga fillon të ecë, ecin dhe këpucët veshur këmbë të zeza […]

  Duke parë një buburezë të balsamosur në dritare, loti qau, bashkë me të unë.   E di, një ditë do të kthehet, ushtria milionëshe do të shqyejë mishin.   Ndërsa ne mbas dritareve do të mërmërisim “Ç’dhëmbë të tmerrshëm paskan buburezat?”   Nga Andi Meçaj

Poeti Muhamet Tartari u kendon bilbilave, gjithë këngëtarëve të këngëve labe që me zërin e tyre të ëmbël i këndojne aq bukur.  Një vend të veçantë zënë në këtë poezi edhe këngëtarët dhe rapsodët kallaratas. Kush eshte i zoti ne kenge,  T’i mbledhe bilbilat te tere,  Capi i lehte e hapi i […]

E vesha krahëve këtë ngjarje të vrarë, jo se kam ftohtë, por tështij dhe nëse tështij, nxjerr ndodhira me arinj dhe njerëz, dhelpra dhe jashtokësorë, domethënë kam frikë, frika të bën për të qeshur, unë qaj, dhe iki me kokën në duar, ta nxjerr shëtitje.   Nga Andi Meçaj

Anës rrugëve do të gjesh sy varur nëpër pemë, frutat i hëngri toka duke na goditur me farat e tyre.   Do të gjesh njerëz të mbirë fushave, lulëkuqet i hëngri toka duke na konturuar me të kuqen e tyre.   Anës rrugëve do të gjesh sy të pjekur, të […]

Kam hapur krahët, sigurisht duhet të përqafoj dikë, ndoshta shtëpinë e viteve që ikin sëprapthi, ndoshta shiun që do t’u rikthehet réve, apo atë qenin e zi të zotit Andon, kur flet në tre gjuhë të huaja kafshësh. Zgjas krahët, i hap, i hap, i hap, përqafoj shtëpinë, e shkul […]

Në këtë rrugë ka gjurmë hapash, disa të vogla, të mëdha, disa gjysma, të reja disa. Po t’i ndjekësh do të të shpien te shtëpia e braktisur në fund të rrugicës. Do të hapësh derën, ose do të hysh me një të shtyrë brenda, është e kalbur si kujtimet. Do […]

Ai iku, mbylli derën, jo, dera e mbylli atë. Rruga me shami në duar, (duke e tundur), e përcolli gjer tek deti, jo, shamia me rrugën në duar, (duke e tundur), e përcolli gjer tek deti. Deti me pulëbardhat e zeza dhe kapelen e kuqe, e futi në anije, jo, […]

  Shtëpia rënkon nën kornizat varur mureve dhe ti një ditë do të mbyllesh atje, muret përsëri do të ankohen, ti, jo, nuk ke kujt t’i bërtasësh, fjalën e tyre të fundit dyert e thanë, të trokiturat ndalohen me ligj, tashmë ka humbur fletankesa jote,   dhe trupi rebelohet, duart […]